உண்மையான செல்வம்

 

ஒரு ஊரில் இரண்டு நண்பர்கள் இருந்தார்கள் — ரகு மற்றும் கார்த்திக்.

ரகு மிகவும் பணக்காரன். அவனிடம் நிறைய தங்கமும், வீடுகளும் இருந்தன. ஆனால் அவன் யாருக்கும் உதவ மறுப்பான்.

கார்த்திக் ஒரு சாதாரண விவசாயி. அவனிடம் பணம் குறைவாக இருந்தாலும், யாரேனும் தேவையில் இருந்தால் தன்னிடம் உள்ளதை பகிர்ந்து கொள்வான்.

ஒரு வறட்சியான ஆண்டில், ஊரில் உணவு பஞ்சம் ஏற்பட்டது. பசியால் வாடும் மக்கள் ரகுவின் வீட்டு வாசலில் கையேந்தினார்கள். அவன் கதவை மூடிக் கொண்டான்.

கார்த்திக் தன்னிடம் இருந்த சிறிய அரிசி மூட்டையை எடுத்து அனைவருக்கும் சமைத்துப் போட்டான்.

மழை திரும்பி வந்தது. ஊர் மக்கள் கார்த்திக்கின் வயலில் தன்னார்வமாக உழைத்தனர். அவன் வயல் செழித்தது. அவன் இல்லம் மகிழ்ச்சியால் நிரம்பியது.

ரகு தனிமையில் அமர்ந்து யோசித்தான். அவனிடம் தங்கம் இருந்தது — ஆனால் நண்பர்கள் இல்லை. அன்பு இல்லை. நிம்மதி இல்லை.

அவன் மனம் திரும்பினான். கார்த்திக்கிடம் சென்று கேட்டான்:

"உன்னிடம் என்ன இருக்கிறது என்று தெரியவில்லை — ஆனால் உன்னால் எப்படி இவ்வளவு சந்தோஷமாக இருக்க முடிகிறது?"

கார்த்திக் புன்னகைத்து சொன்னான்:

"கையில் இருப்பதை கொடுக்கும்போது, இதயம் நிரம்பும். அதுவே உண்மையான செல்வம்."

நீதி:

பணம் வாழ்க்கைக்கு தேவை — ஆனால் அன்பும் கொடையும்தான் வாழ்க்கையை அர்த்தமுள்ளதாக்கும்..